(M.Ö.
212). Böylece bölgedeki yönetim, tekrar Selökidler’in eline geçmiştir.
Bu yönetimden memnun olmayan yöre halkı, kuzeyde bulunan Pontus kralı
Farmekes’in koruması altına sığınmıştır (M.Ö. 170). Malatya bölgesi uzun
süre Pontus Krallığına bağlı olarak kalmıştır. Pontus kralı Mitridates
Evpator’un (M.Ö. 120-63), Pompeius komutasındaki Roma ordusuna
yenilmesinden sonra bölge, merkezi Kelkit ırmağı kıyısındaki Kabira olan
Roma eyaletinin sınırları içine alındı (M.Ö. 66).
Roma
ordularının uğrak yeri haline gelen Malatya; kuzeyi güneye, doğuyu
batıya bağlayan bir düğüm noktası üzerinde bulunuyordu. Fırat nehrinin
doğu ile batıyı birbirinden ayırması, buranın önemini daha da
artırmıştır. Bu bölgeye Romalılar iki lejyonlarını yerleştirmişlerdir.
Bu lejyonlardan biri Melitene’ye (Malatya) gönderilerek görevlendirilen
lejyon XII. Fulminita’dır. Diğeri ise Samosata (Samsat-Adıyaman)
gönderilen lejyon XVI. Flavia’dır. Roma’nın 30 lejyonundan ikisini Fırat
kıyısına yerleştirmesi bölgenin önemini gözler önüne sermektedir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder